#5 อยู่ไม่ไหว (บทบรรยาย) #คิดว่ากูลืมมึงหรอ

(บทบรรยายช่วงที่จี้ไปหาหลินที่ผับ)

@ผับWNO
  ร่างบางของคนตัวเล็กก้าวเข้ามาในผับที่มีแต่แสงไฟเทคและกลิ่นเหล้ากลิ่นบุหรี่เหม็นตะหลบอบอวลไปหมด เขามองหาโต๊ะVIP9 ที่อูจินบอกไว้ในไลน์ คนตัวเล็กไม่ชอบสถานที่แบบนี้สักเท่าไหร่ เลยอดบ่นกับตัวเองไม่ได้
  "ไอ้เหี้ยหลิน มึงแมร่ง!" บ่นอย่างเกรี้ยวกราด-..- "ถ้ากูเจอมึงกูจะบ่นให้ยับเลยสัส"
คนตัวเล็กเดินไปจนถึงโซนVIP9ที่อูจิน จินยอง จีซอง แล้วก็หลินนั่งอยู่ แต่ดูเหมือนหลินจะเมาหนักจนเพื่อนเขาแทบจะเอาไม่อยู่กันแล้ว
  "ไอ้หลิน! พอแล้วสัสส"
  จินยองรีบแย่งแก้วเหล้าแก้วที่เท่าไหร่ไม่รู้ออกจากมือหลิน
  "ไอ้เหี้ยกูจะแดกก!! เอาคืนมาโว้ยยย" หลิน
  "เป็นบ้าหรอไอ้สัส"
  จี้พูดขึ้นพร้อมกับมองหน้าหลินที่ตอนนี้เมาเละไม่เป็นท่า
  "จี้~~~~" หลิน
  "เรียกหาพ่อง"
  จี้ยังคงมองหน้าหลินในขณะที่เพื่อนหลินคนอื่นๆต่างพากันนั่งเงียบ
  "เรียกหาเมียย~~" หลิน
  "ใครเมียมึงไอ้สัส" จี้
  "มึงไง*3*"
  "ส้นตีน"
  "ทำไมไม่อ่อนโยนน😭"
  "เป็นพ่อกูอ่อ? ทำไมกูต้องอ่อนโยน"
  "เดี๋ยวจี้ มึงมาห้ามมันหรือมึงจะมาฆ่ามัน-*-" จีซอง
  "เสือก" จี้
  "ขอโทษคร้าบบบ==" จีซอง
  "เกรี้ยวกราดจังวะ" อูจิน
  "จี้จ๋าาาาาา~" หลิน
  "จ๋าเหี้ยอะไร" จี้
  "คิดถึงงงง~ กูคิดถึงมึงง~"
  "กูถาม?"
  "😢" หลิน
  "ไม่ต้องมาตีหน้าเศร้า" จี้ว่าพลางเดินเข้าไปหาหลิน "ลุกขึ้น จะแดกทำส้นตีนอะไรนักหนาเหล้าอ่ะ กลับห้อง!"
  "ง้อววว~ เมียมาตามม~" หลิน
  "กูเมียพี่วุ้น" จี้
  "..." หลิน
  "กลับห้อง" จี้
  "ใจร้ายสัสส😭" หลิน
  "จะกลับไม่กลับ?" จี้
  "ไม่กลับ" หลิน
  "เออ งั้นกูกลับ" จี้
  "กลับก็ได้-3-" หลิน

00.31 น.
@ห้องหลิน
  จี้ประครองคนร่างสูงเข้ามาในห้องนอนของหลิน ก่อนจะทิ้งร่างสูงลงนอนราบกับเตียงกว้าง
แต่จี้ยังไม่ทันจะก้าวไปไหนคนร่างสูงที่นอนอยู่ก็พูดขึ้นอย่างไม่มีสติ
  "จี้.."
  "อะไร"
  "คิดถึง..กูคิดถึงมึง"
  "..."
  "กลับมา.."
  "..."
  "กลับมาหากูนะ"
  "หลิน กูรู้มึงไม่ได้ละเมอ-_-;;"
  "😴😴"
  "ไม่ต้องมาแกล้งหลับ"
  "..."
  "ถ้าไม่ตื่นกูกลับห้องกูละ"
  "รู้ได้ไงวะ-3-"
  คนตัวสูงรีบลุกขึ้นนั่งกับเตียงด้วยอาการสร่างเมา จี้ยังคงยืนกอดอกมองหลินด้วยสายตาที่ทำให้หลินต้องก้มหน้าหงุดอย่างรู้สึกผิด
  "เป็นบ้าอะไรถึงไปกินเหล้าเยอะขนาดนั้น"
  "ก็..."
  "อะไร?"
  "เพราะมึงแหละสัส"
  "กูทำอะไร"
  "ทำกูเจ็บ"
  "แดกเหล้าแล้วมันหายเจ็บหรอหลิน?"
  "ไม่"
  "เออ ก็รู้ว่ากูไม่ชอบให้กินก็ยังจะกิน"
  "เป็นห่วงหยออ^3^"
  "พ่อมึง"
  หลินมองหน้าคนร่างเล็กที่ยืนกอดอกอยู่สักพัก ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปหาจี้
  "เดินมาทำไม-_-;;;"
  จี้ถามด้วยสีหน้ากังวล นี่เขาคิดว่าหลินจะทำอะไรหรอ หลินไม่ตอบและยังคงเดินเข้าไปหาจี้ และในขณะที่คนตัวเล็กกำลังจะอ้าปากบ่นนั้น หลินก็เดินเข้าไปกอดคนตัวเล็กแนบอกไว้ซะก่อน ทำเอาคนร่างเล็กถึงกับอ้าปากเหว๋อเลย
  "ขอกอดหน่อยนะ กูไม่ได้กอดมึงมาเป็นเดือนแล้ว"
  คนตัวเล็กยืนนิ่งอยู่สักพักก่อนจะยกมือขึ้นกอดตอบ หลินเองก็แปลกใจเหมือนกันที่จี้ยอมให้กอดง่ายๆแต่พอรู้สึกได้ถึงก้อนเนื้อที่เต้นอยู่ในอกข้างซ้ายของจี้ก็ทำให้เขารู้ว่าทำไมจี้ถึงยอม เพราะว่าจี้ก็ยังรักหลิน ความรู้สึกเก่าๆของทั้งคู่ยังคงอยู่เหมือนเดิม ไม่มีใครลบหรือลืมมันไปได้ หลินค่อยๆดันตัวจี้ออกก่อนจะยกมือขึ้นประคองใบหน้าคนตัวเล็ก แล้วก้มลงประกบริมฝีปากหยักลงบนริมฝีปากอวบอิ่มเบาๆ หลินค่อยๆขยับริมฝีปากอย่างช้าๆ แต่แทนที่จี้จะผลักเขาออก จี้กลับจูบตอบคนตัวสูงมาอย่างอ่อนนุ่ม ความหวานของริมฝีปากจี้ทำให้หลินทนไม่ไหวเริ่มจูบร้อนแรงขึ้น ทำเอาคนตัวเล็กจูบตอบแทบไม่ทัน เสียงหอบของทั้งคู่ดังแข่งกันแต่ริมฝีปากก็ยังคงประกบกันอยู่ คนตัวสูงถอนริมฝีปากออกพร้อมกับลดมือลงมาจับแขนคนตัวเล็กไว้ ก่อนจะก้มลงประกบริมฝีปากลงที่คอขาวเนียนของจี้ หลินค่อยๆดูดเม้มเนื้อขาวเบาๆจนเป็นรอยกุหลาบ และกลับไปประกบริมฝีปากกับจี้อีกครั้ง มือของคนตัวสูงเริ่มอยู่ไม่สุข เขาสอดมือเข้าไปใต้เสื้อยืดของคนตัวเล็กและปัดป่ายลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังเนียนบาง
  "อื้อ...หลินพอ"
  จี้ดันตัวคนตัวสูงที่ตอนนี้เริ่มจะคุมตัวเองไม่อยู่ออก
  "กูขอโทษจี้"
  "ช่างมันเหอะ มึงคงเมาอ่ะ"
  "ป่าว กูหายเมาแล้ว"
  "เออ กูกลับห้องละ"
  จี้ว่าพลางทำท่าจะเดินหนีหลิน แต่เขาก็รีบจับมือจี้ไว้
  "ไม่ไปได้มั้ย"
  "ไอ้สัสกูง่วง"
  "อยู่กับกู กูขอนอนกอดมึงได้มั้ย"
  "..."
  "แค่ครั้งเดียว"
  จี้มองหน้าหลินสักพักเพื่อชั่งใจ ก่อนจะตัดสินใจเดินไปล้มตัวลงนอนที่เตียง คนตัวสูงแอบอมยิ้มนิดๆก่อนจะเดินไปกระโดดลงนอนข้างๆจี้
  "ห่มผ้าให้กูด้วย"
  จี้ที่นอนตะแคงหันหลังให้หลินอยู่พูดขึ้น
  "คร้าบบ^0^"
  คนตัวสูงดึงผ้าห่มมาห่มให้คนตัวเล็กและตัวเขาเอง ก่อนจะสวมกอดคนตัวเล็กแน่นจากข้างหลัง จมูกของเขาซุกอยู่ตรงหลังคอหอมขาวเนียนของจี้ ทำเอาคนตัวเล็กแอบจักจี้นิดๆแต่ก็ปล่อยให้หลินซุกอยู่แบบนั้น แล้วรอยยิ้มสวยของจี้ก็ต้องแอบเผยออกมาจนได้ หลินเองก็เหมือนกัน


~อ่านแล้วรู้สึกยังไงก็คอมเม้นท์กันได้ในจอยเลยน้าาา~


Good Bye